Είναι αυτή η εποχή του χρόνου που με πιάνουν τα οικιακά μου, πράγμα λογικό νομίζω μετά από ένα ολόκληρο καλοκαίρι στους δρόμους, με τις βαλίτσες μας φορτωμένες σε αυτοκίνητα, αεροπλάνα και πλοία, και εμάς να γυρίζουμε από νησί σε νησί και από εστιατόρια σε ξενοδοχεία ανά την Ελλάδα σαν άλλος περιοδεύων θίασος.
Δεν θα παραπονεθώ, προφανώς δεν δουλεύουμε κατά κανέναν τρόπο σε βαρέα και ανθυγιεινά, όμως όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο πιο περισσότερο κουράζομαι. Και μπουχτίζω, και μου λείπει η βολή μου. Έρχεται ο Σεπτέμβρης και θέλω να μπω στο σπίτι μου και να ξαναβγώ τα Χριστούγεννα, συμβιβάζομαι όμως με μερικές πιο χαλαρές εβδομάδες μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, τώρα δηλαδή, που ξαναρχίζουμε τα events, τις χειμωνιάτικες εκδρομές και γενικά μπαίνουμε πάλι σε πρόγραμμα δουλειάς κανονικής.
Και τις εκμεταλλεύομαι αυτές τις εβδομάδες δημιουργικά, για να βάλω το σπίτι μας σε μια σειρά. Ξυπνάει μέσα μου η Μαίρη Παναγιωταρά και επιδίδομαι σε tasks που τον υπόλοιπο χρόνο δεν περνάνε καν από το μυαλό μου.
Έτσι, από τις αρχές του Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα έχω αδειάσει το ψυγείο και τον καταψύκτη, έχω πετάξει ότι είχε λήξει, έχω σαπουνίσει ράφια και συρτάρια, και έχω ταχτοποιήσει τα πάντα στην εντέλεια.
Έχω κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα με το ντουλάπι των τροφίμων, έχω οργανώσει τα τάπερ και τις κατσαρόλες, έχω γυαλίσει τα ασημικά, έχω πάθει έναν μίνι νευρικό κλονισμό όταν για δέκα μέρες είχαμε μαστόρους που έτριψαν αρμούς, ξήλωσαν πλακάκια και έβαλαν καινούρια και στις δυο βεράντες μας οπότε το σπίτι μετατράπηκε σε εργοτάξιο φουλ στην σκόνη παντού, έχω φτιάξει την ντουλάπα μου και έχω ταχτοποιήσει τα ρούχα μου ανάλογα με το χρώμα τους, έχω οργανώσει τα βαφτικά μου, έχω εφοδιαστεί με ξύλα για το τζάκι, έχω μαζέψει τα μαξιλάρια από τα έπιπλα της βεράντας, τα έχουμε τυλίξει με πλαστικό και τα έχουμε αποθηκεύσει στο γκαράζ – στις ντουλάπες και στα μαξιλάρια με βοηθάει πάντα η αδερφή μου, ας είναι καλά- έχω αντικαταστήσει την λινή κουβέρτα του κρεβατιού μας με το πουπουλένιο πάπλωμα, έχω ταχτοποιήσει το ντουλάπι με τα αρωματικά κεριά μου, έχω σπείρει diffusers σε όλο το σπίτι, έχω κάνει χώρο στο γραφείο μου για τον διάδρομο του Πάνου -τεράστια θυσία που θέλω να σημειωθεί παρακαλώ- και τέλος, έχω κανονίσει να μου φέρουν και τα χαλιά την επόμενη εβδομάδα. Αυτά τα έχω κάνει εγώ. Η κα Ντιάνα που έρχεται μια φορά την εβδομάδα, κάνει τα υπόλοιπα.
Στο ενδιάμεσο, έχω μαγειρέψει αρκετά – protein food κυρίως μια που όταν μένουμε σπίτι μπαίνουμε σε πρόγραμμα- έχω ξεκινήσει να αγοράζω φρέσκα λουλούδια και να φτιάχνω ωραίες συνθέσεις για τα βάζα μας, έχω αποκτήσει ένα ακόμα έργο της αγαπημένης μου φίλης και super talented artist Alexandra Kollaros το οποίο συμπλήρωσε τέλεια τον τοίχο της τραπεζαρίας μας, έχω ψωνίσει μερικά χειμωνιάτικα ρούχα έτσι για το καλό, και ένα καινούριο σερβίτσιο πιάτων από το Zara Home που το ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά, και το κυριότερο, έχω χουζουρέψει αρκετά στον καναπέ βλέποντας τα αγαπημένα μου Asian costume dramas ή ακούγοντας το βιβλίο μου στο Audible τα μεσημέρια, και παρακολουθώντας παρέα με το αγόρι μου τις αγαπημένες μας ξένες σειρές τα βράδια.
Και κάπως έτσι πέρασαν οι ήρεμες μέρες και έφτασε η ώρα για την καθιερωμένη μας τριήμερη εκδρομή του FNL που φέτος θα γίνει στο ξενοδοχείο Montanema από την Παρασκευή μέχρι την Κυριακή που έρχεται. Stay tuned, θα σας μεταφέρω εικόνες και εντυπώσεις και εδώ, αλλά και στο Instagram μου.
Φιλιά,
