Νομίζω κάπου το ξανάγραψα, πως έχω την αίσθηση πως ο χρόνος κυλάει πολύ πιο γρήγορα πια… Πότε συζητούσαμε για το ξεκίνημα του καλοκαιριού στον Nobelo στην Ζάκυνθο, και πότε ήρθε ο Νοέμβριος, ούτε που το κατάλαβα.
Κάπου διάβασα πως ενώ όταν είμαστε παιδιά η κάθε εμπειρία είναι κάτι νέο που καταγράφεται στον εγκέφαλο μας, όσο μεγαλώνουμε και κάνουμε ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα το μυαλό μας δεν μπαίνει στην διαδικασία να τα καταγράψει σαν κάτι ξεχωριστό αλλά τα συμπυκνώνει σε μια γενική «θολούρα». Έτσι, όταν κοιτάζουμε πίσω την χρονιά που πέρασε και την βρίσκουμε σχεδόν άδεια από ξεχωριστά γεγονότα, ο χρόνος μοιάζει να περνά γρηγορότερα.
Αυτή είναι η The Memory and Novelty Theory και μοιάζει να έχει κάποια λογική, όπως και η The Logarithmic Proportion Theory που υποστηρίζει ότι αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο αναλογικά και όχι γραμμικά. Για ένα παιδί 5 ετών, ένα μόνο έτος αντιπροσωπεύει το 20% της συνολικής εμπειρίας της ζωής του, κάτι που του φαίνεται τεράστιο. Για έναν 50χρονο, ένα μόνο έτος αποτελεί μόνο το 2% της ζωής του. Επειδή κάθε έτος αποτελεί ένα προοδευτικά μικρότερο κλάσμα του χρόνου που έχεις ήδη ζήσει, το μυαλό το αντιλαμβάνεται ως πολύ μικρότερη χρονική διάρκεια.
Όπως και να ΄χει, η ουσία παραμένει. Time fucking flies και εγώ πιστή στο Βρετανικό μου upbringing το επόμενο ΣΚ θα στολίσω. Ακριβώς όπως συμβαίνει και στο αγαπημένο μου Λονδινάκι που τόσο μου έχει λείψει, και που με το που τελειώνει το Halloween αρχίζουν να στολίζονται τα πάντα, το σπίτι μας θα φορέσει τα γιορτινά του εσωτερικώς καταρχάς, και αρχές του επόμενου μήνα θα στολίσω και την βεράντα.
Επειδή πέρσι πετάξαμε το παλιό μας δέντρο που μετά από σχεδόν μια δεκαετία χρήσης είχε πια ξεπουπουλιαστεί βρήκα ήδη το καινούριο μας το οποίο θα έχει ενσωματωμένα φωτάκια πράγμα που πιστεύω πως θα με γλυτώσει από πολύ κόπο και έχω συνεννοηθεί με το MySeason.gr να μου το παραδώσουν την Παρασκευή, την Τετάρτη θα ζητήσω από την κα Diana να ανεβάσει τις κούτες με τα στολίδια από την αποθήκη, και το Σάββατο θα ανάψω τζάκι, θα βάλω μουσική και θα περάσω ένα δημιουργικό πρωινό ξετυλίγοντας τα στολίδια από τα χαρτιά τους και στολίζοντας το νέο μου απόκτημα.
Μάλιστα, πιστή στο έθιμο μας που θέλει κάθε χρόνο να αγοράζω ένα- δυο καινούρια στολίδια και να τα προσθέτω στην συλλογή μου, πέρασα από το Buttlers στην Κηφισιά και πήρα αυτή την ροζ sleeping mask και αυτό το χαριτωμένο (νομίζω) γαϊδουράκι.
Ιδανικά θα ήθελα να παραγγείλω και ένα από αυτά τα υπέροχα στεφάνια της Cordelia de Castellane για την εξώπορτα μας, αλλά φοβάμαι πως δεν τα στέλνουν στην Ελλάδα, αν και θα το προσπαθήσω.
Κατά τα άλλα η ατζέντα του Νοεμβρίου έχει ήδη αρχίσει να γεμίζει με προσκλήσεις, εξόδους, τραπέζια με φίλους και events όπως άλλωστε και του Δεκεμβρίου, ενώ τον Ιανουάριο αν όλα πάνε καλά ελπίζω να καταφέρουμε να πάμε επιτέλους μερικές μέρες Λονδίνο μετά από σχεδόν έξι χρόνια πια, και να το συνδυάσουμε και με λίγο Παρίσι για τα γενέθλια μου. Fingers crossed.
Στο μεταξύ, έχω ήδη κλείσει ημερομηνίες για το καθιερωμένο pre-Christmas dinner που κάνουμε κάθε χρόνο για τους κολλητούς μας στο σπίτι μας, όπως και για το αντίστοιχο οικογενειακό gathering ανήμερα τα Χριστούγεννα, οπότε σχεδιάζω μενού και κάνω λίστες με τα must dos μου, μια που όλες ξέρουμε πως το πιο σημαντικό πράγμα όταν κάνουμε τραπέζια στο σπίτι είναι η σωστή οργάνωση έτσι ώστε, την μέρα εκείνη να μην χρειάζεται να την περάσουμε χωμένες στην κουζίνα αλλά να την απολαύσουμε μαζί με τους καλεσμένους μας.
Οκτώ εβδομάδες πριν την υποδοχή της καινούριας χρονιάς όπως βλέπετε είμαι ήδη σε mood εορταστικό, και σας προτείνω να κάνετε το ίδιο. Οι γιορτές είναι πρώτα και πάνω από όλα state of mind, και εγώ ήδη ονειρεύομαι το επόμενο Σάββατο βράδυ, όταν θα καθίσω στον καναπέ μου με το τζάκι και τα αρωματικά κεριά αναμμένα και θα χαζεύω το στολισμένο δέντρο μου χαμογελώντας σαν μικρό παιδί.
Αν η ευτυχία είναι στιγμές, στο χέρι μας είναι να δημιουργούμε όσες περισσότερες μπορούμε, και να τις μοιραζόμαστε με τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Καλό μήνα, και πολλά φιλιά
