Χαζεύοντας παλιές φωτογραφίες με βλέπω με βάτες, περμανάντ, γόβες, μίνι, δερμάτινα, biker boots, παντελόνια φουφούλες, τεράστιους σταυρούς από στρας, φορέματα με τιραντάκια και σφηκοφωλιές, χρωματιστές βλεφαρίδες, μαύρα κραγιόν, κοκκινομάλλα, μελαχρινή με μωβ φακούς επαφής, με κελεμπίες, με μπουστάκια, με καμπαρτίνες, με κοστούμια, και γενικά, με ότι βάζει ο νους του ανθρώπου. Σήμερα, κοιτάζοντας την ντουλάπα μου, ξέρω πως στυλιστικά είμαι στην καλύτερη εποχή μου, κυρίως γιατί έμαθα πια να ντύνομαι με βάση την διάθεση και την φάση μου, και όχι τα trends και τα brands.
Έτσι, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τα πέντε πιο σημαντικά key points στα οποία έχω καταλήξει μετά από χρόνια δοκιμών και κυρίως, λαθών.
Επιλέγω τσάντες από διάφορα brands.
Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως βαρέθηκα να κρατάω διαρκώς τσάντες από τα δύο ή τρία (ή τέσσερα) ίδια σπίτια. Υπάρχει ζωή έξω από την Hermes, την Chanel, τον Yves St Laurent και την Louis Vuitton, και μάλιστα πολύ ενδιαφέρουσα.
Και δεν εννοώ απαραίτητα πιο φθηνά brands αν και προσωπικά είμαι equal opportunities στο θέμα αυτό μια που μπορώ να κρατήσω με την ίδια άνεση μια τσάντα που να κοστίζει 100 ευρώ ή μια μικρή περιουσία, αρκεί να έχει αυτό το je ne sais quoi που μου τράβηξε την προσοχή και προσθέτει το απαραίτητο touch στο look μου.
Έτσι σήμερα στην συλλογή μου έχω κομμάτια Delveux , Loro Piana, Savette , Toteme, Cafuné και διάφορες άλλα, ενώ έχω βάλει στο μάτι μια καφέ Margaux 10 της The Row και περιμένω να την βρω σε καλύτερη τιμή στο Vestiaire Collective μια που δεν σκοπεύω να την πληρώσω 4000 ευρώ που έχει κανονικά.
Προφανώς συνεχίζω να κρατάω τις Hermes και τις Chanel μου που δεν χάνουν ποτέ το στυλ και την αξία τους, και έχω παραγγείλει στο Λονδίνο μια Kelly 25 Vert Cypress σε box leather (ένα υπέροχο πολύ σκούρο πράσινο που θα ταιριάζει τέλεια με τα πάντα) που θα την παραλάβω (ζωή να 'χουμε) περίπου σε δύο χρόνια, αλλά η ουσία παραμένει. Αγαπώ την ποικιλία όχι μόνο σε σχέδια και χρώματα αλλά και σε brands.
Στηρίζω την αγορά second hand.
Ειδικά σε ότι έχει να κάνει με αξεσουάρ, σπάνια ψωνίζω εκτός Vestiaire Collective. Πέραν του ότι βρίσκω πράγματα που είναι πραγματικά σπάνια και δεν τα βλέπουμε καν στα καταστήματα, πάντα πετυχαίνω πολύ καλύτερες τιμές και βέβαια, ειδικά όταν πρόκειται για ακριβά κομμάτια, έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στο σύστημα authentication τους.
Έχω γίνει expert πια στο να βρίσκω αυτά που θέλω στην ιδανική κατάσταση, απολύτως αφόρετα με τα κουτιά και τις ετικέτες τους στα παπούτσια, και από εντελώς αφόρετα μέχρι σε πάρα πολύ καλή κατάσταση σε τσάντες, γυαλιά ηλίου, καπέλα, και λοιπά αξεσουάρ, και θα ψώνιζα και ρούχα εννοείται αλλά στο size μου δυστυχώς υπάρχουν πολύ περιορισμένες επιλογές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτή η τσάντα Cafuné που είναι από τις πιο αγαπημένες μου, και την οποία αγόρασα όπως βλέπετε εντελώς αμεταχείριστη 183 ευρώ ενώ η κανονική της τιμή είναι 595!
Κάνω πάντα παζάρι, και σχεδόν πάντα η τιμή κατεβαίνει σημαντικά, και εννοείται πουλάω κιόλας πράγματα που δεν φοράω πια. Γενικά, το second hand market έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα. Οι τιμές είναι αισθητά χαμηλότερες σε σχέση με τα καινούργια προϊόντα ή τη fast fashion, παρατείνεται ο κύκλος ζωής των προϊόντων, μειώνονται τα απορρίμματα και περιορίζεται το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της παραγωγής, έχουμε την δυνατότητα να βρίσκουμε σπάνια, vintage ή και επώνυμα/luxury κομμάτια που δεν κυκλοφορούν πλέον στην αγορά, και υποστηρίζουμε και ένα βιώσιμο επιχειρηματικό μοντέλο που ενθαρρύνει την επαναχρησιμοποίηση και την υπεύθυνη κατανάλωση.
Επενδύω σε εξαιρετικής ποιότητας κομμάτια βάσης.
Κατά καιρούς επιλέγω κάποια κομμάτια που είναι ουδέτερα ή κλασσικά, αλλά πάρα πολύ καλής ποιότητας. Πάνω σ΄αυτά χτίζω τα outfits μου για χρόνια, μια που με την βοήθεια αξεσουάρ και πιο φτηνών ρούχων αλλάζουν τελείως μορφή και ύφος.
Ένα μπεζ και ένα μαύρο παλτό, κλασσικά παντελόνια σε ίσια γραμμή σε μαύρο, γκρι ή καφέ χρώμα και αντίστοιχες μεταξωτές μπλούζες ή κασμιρένια πουλόβερ μπορούν να ταιριάξουν μεταξύ τους ή με άλλα ρούχα, να στολιστούν με ενδιαφέροντα αξεσουάρ, και ανάλογα με την διάθεση μου να γίνουν casual, formal ή boho, αλλά σίγουρα, να κρατήσουν για πολλά χρόνια κάνοντας απόσβεση στην τιμή τους.
Ένα κλασσικό μαντήλι Hermes μπορεί να φορεθεί ακόμα και σαν μπαντάνα το καλοκαίρι, να στολίσει μια τσάντα ή να δεθεί σαν ζώνη. Ένα ζευγάρι ακριβά δερμάτινα loafers μπορούν να φορεθούν με ένα κοστούμι, με τζην, με κλασσικό παντελόνι ή ακόμα και με φούστα, πάντα συνδυασμένα με ενδιαφέρουσες κάλτσες.
Δεν υπάρχει όριο στους συνδυασμούς των κομματιών βάσης, αρκεί να βάλουμε την φαντασία μας να δουλέψει ή να χαζέψουμε λίγο στο Pinterest. Λειτουργούν σαν μπαλαντέρ, και η ποιότητα τους φαίνεται, και αναβαθμίζει κάθε εμφάνιση μας.
Μεταποιώ ότι έχω βαρεθεί.
Από ένα παλτό από μαύρο βιζόν της μητέρας μου μέχρι κοσμήματα της ή της πεθεράς μου που δεν ταίριαζαν καθόλου στο γούστο μου, έχω δημιουργήσει κομμάτια που τα φοράω διαρκώς και που κεντρίζουν πάντα το ενδιαφέρον .
Χρειάζεται βέβαια να βρει κανείς τους κατάλληλους ανθρώπους, οπότε εγώ μπορώ να σας συστήσω ανεπιφύλακτα την φίλη μου και super talented σχεδιάστρια κοσμημάτων Άννα Μαρία Μπελενιώτη η οποία μπορεί να δώσει καινούρια ζωή στα παλιά σας κοσμήματα δημιουργώντας stunning κομμάτια όπως ας πούμε αυτά τα δύο δαχτυλίδια που φοράω διαρκώς και τα οποία έγιναν από ένα πολύ κλασσικό δαχτυλίδι της μαμάς μου που έμοιαζε με λουλούδι του οποίου το κέντρο ήταν αυτό το ρουμπίνι cabochon και τα πέταλα του ήταν από μπριγιάν, και από ένα ζευγάρι χρυσά σκουλαρίκια της πεθεράς μου.
Επίσης, αν θέλετε να μεταποιήσετε μια παλιά γούνα ή κάποιο καλό δερμάτινο, εξαιρετική δουλειά κάνει ο κος Τριανταφύλλου στην Ιωάννου Αποστολοπούλου 38 στο Νέο Ψυχικό. Μου βρήκε συμπλήρωμα γούνας για το παλτό της μαμάς μου παρόλο που ήταν παλιό (αλλά εξαιρετικά καλοδιατηρημένο), βρήκα κι εγώ μια καταπληκτική φόδρα τύπου Hermes, και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό. Και το φοράω πολύ συχνά τον χειμώνα ακόμα και με τζιν, και μια που δεν το έχω αγοράσει καινούριο, είναι και μια χαρά οικολογικό.
Ντύνομαι όπως νοιώθω καλά.
Που για μένα, είναι κάπου στην μέση. Ούτε underdressed, ούτε overdressed, ούτε πολύ κλασσικά ούτε extravagant, ούτε πολύ μεγαλίστικα, ούτε πολύ νεανικά. Με τα χρόνια έχω καταλήξει σε ένα στυλ κομψό – πιστεύω- που μπορώ να το προσαρμόζω στις διαφορετικές ανάγκες και συνθήκες της κοινωνικής μου ζωής, αλλά χωρίς να χάνω την προσωπικότητα μου. Δεν φοράω ποτέ τίποτα που δεν νοιώθω πως μπορώ να υποστηρίξω επειδή το απαιτεί το dress code, με την έννοια του ότι αν μια πρόσκληση απαιτεί formal ρούχο θα προτιμήσω να φορέσω ένα παντελόνι με κάτι λαμπερό από πάνω ή ένα tuxedo παρά να σκαρφαλώσω σε τακούνια που δεν φοράω ποτέ ή να χωθώ σε κάποια τουαλέτα που θα με κάνει να νοιώθω άβολα.
Πιστεύω ακράδαντα πως το πιο σημαντικό μυστικό της εμφάνισης μας είναι να νοιώθουμε άνετα με ότι φοράμε και με το πως είμαστε χτενισμένες και βαμμένες. Ότι νοιώθουμε ξένο θα μας προδώσει eventually, και θα μας στερήσει την αυτοπεποίθηση που είναι το πιο σημαντικό ατού μας σε κάθε στιγμή. Οι γύρω μας βλέπουν αυτό που προβάλουμε υποσυνείδητα, την εικόνα που έχουμε εμείς οι ίδιες για τον εαυτό μας. Και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, και που δεν αξίζει να το θυσιάζουμε στον βωμό της οποιασδήποτε μόδας ή της οποιασδήποτε κοινωνικής συνθήκης.
Φιλιά
